Symmetrie Wiedergeburt

**โปรดทราบ ท่านผู้ใดที่อยากอ่านตอนที่แ้ล้วของฟิคนี้ สามารถคลิกไปที่pageที่ชือว่า Gundam Generation Novel & Extra Mission of the Trailblazer ได้นะคะ**

- ความเดิมตอนที่แล้ว -


เวสท์....พักนี้แกไปยอมกับสวามิภักกับกันดั้มแล้วล่ะสินะ...

ชายหนุ่มผมสีขาวพูด

นายคือ...? ลุดวิกพูด

อะไรกัน....จำชั้นไม่ได้เหรอ? ชั้นเอง....

กิลเบิร์ต ไวท์สมิธ....

 

"พวกนายสมควรลงโทษจากเรา อินโนเวนเตอร์ จงไปรับใช้ในนรกซะ!"

IV - GILBERT WEILLSCHMIDT

สิ้นเสี้ยงของกิลเบิร์ต เขาเริ่มลั่นไกปืนยิงไปทางคู่ของเฟลิเซียโน่และลุดวิกทันที
"ฮึ้ย!!!"

ลุดวิกใช้ความเร็วเท่าที่มีอยู่วิ่งหลบหนีวีถีกระสุนปืนของกิลเบิร์ตซึ่งยังคงยิงอยู่อย่างต่อเนื่อง เขาจับมือพาเฟลีเซียโน่ออกวิ่งไป
"ลุดวิก!!!" อารมณ์ของเฟลี่ตอนนี้ เขารู้สึกหวาดกลัวและกังวลถึงตัวของลุดวิกว่าเขาจะถูกยิงหรือไม่
"ลุดวิก!! ลุดวิก!! ตอบชั้นหน่อย!! เขาคนนั้นเป็นใคร?!!" เสียงของเฟลี่ยังคงถามลุดวิกต่อ แต่ดูเหมือนว่าลุดวิกจะไม่ตอบเพราะเขากำลังหาหนทางที่ที่จะหลบการโจมตีของกิลเบิร์ตได้...
"ฮะๆๆ!! ฮ่าๆๆ!!" กิลเบิร์ตยังคงไล่ยิงพวกลุดวิกต่อไปอย่างบ้าคลั่ง

จนกระทั่ง ทั้งคู่ก็ได้มาหยุดพักที่โบสท์ร้างแห่งหนึ่งซึ่งไกลจากตลาดที่พวกเขาออกไปทำภารกิจมาก พวกเขาไปแอบหลบอยู่ตรงหลังโพเดียมเก่าๆและตอนนี้พวกเขาทั้งคู่ทั้งรู้สึกเหนื่อยหอบและหวาดระแวงว่า ถ้าหากกิลเบิร์ตพบตัวพวกเขาล่ะก็คงจะหนีไม่พ้นคำว่า"ตาย" หรือไม่ก็ "ต้องสู้" ประมาณนั้น
"ลุดวิก...ลุดวิก..... แฮ่กๆ" เสียงของเฟลีเซียโน่หอบเพราะออกแรงวิ่ง
"อืม....ถ้าขืนออกไปตอนนี้ มีหวังพวกเราทั้งคู่คงได้ตายแน่ๆ...." ลุดวิกพูด เขาเองก็ค่อยชะเง้อมองดูว่ากิลเบิร์ตยังคงตามมาหรือไม่ ปรากฎว่า ดูเหมือนกิลเบิร์ตจะไม่ตามมาแล้ว
"ลุดวิก....ช่วยตอบคำถามของชั้นหน่อยจะได้มั้ย?" เฟลี่ถาม สีหน้าของเขาเริ่มมีสีหน้ากังวลเป็นอย่างมาก
"ได้สิ...."
"คือว่า.... ทำไมคนๆนั้น ถึงเรียกนายว่าเวสท์ล่ะ...."
"ชั้นกับเจ้านั่นเป็นพี่น้องคนละแม่กัน.... ชั้นเกิดที่เยอรมันทางตะวันตก ส่วนเจ้านั่นก็อยู่ฝ่ายตะวันออก และทีสำคัญ ความคิดของแม่ชั้นและแม่ของเจ้านั่นยังคนละขั้วกันอีกด้วย...."
"จริงเหรอ?" เฟลี่พูด
"อืม.... และตัวการสำคัญที่ทำให้ครอบครัวชั้นกับกิลเบิร์ตต้องแตกแยกก็คือ พลังนิวไทป์ไงล่ะ...."
"เอ๋?"
"เท่าที่ชั้นจำได้นะ.... ตอนที่ฉันได้เป็นหนึ่งในร้อยของการเป็นนักบินทดสอบเพื่อเข้าเกณฑ์ทหาร ปรากฎว่าชั้นมีความสามารถเหนือกว่าเขา ทำให้ทางญาติฝ่ายของกิลเบิร์ตตัดสินใจตัดขาดจากชั้นไปอย่างไม่มีเยื่อใยดีและพาเจ้านั่นเข้าสู่เป็นมนุษย์ดัดแปลงเพื่อให้มีความสามารถเหนือกว่าชั้น...."
"งั้น... แสดงว่า เค้าก็เป็น...."
"อินโนเวนเตอร์....ไงล่ะ...." ลุดวิกพูด
เมื่อเฟลี่ฟังเรื่องราวจากลุดวิกพูดแล้ว เขาเริ่มรู้สึกถึงความเจ็บปวดอดีตอันน่าขมขื่นของลุดวิก เขาเริ่มปล่อยน้ำตาออกมา
"ฮือๆๆ ลุดวิก... ทำไม...ทำไมครอบครัวนาย...." เฟลี่ร้องไห้สะอึกสะอื้น เมื่อลุดวิกเห็นเขาดังนั้น เขาจึงค่อยๆเข้าไปโอบกอดเฟลี่พร้อมทั้งใช้นิ้วมือปาดน้ำตา
"ไม่ต้องร้องนะ.... ชั้นรู้ว่าซักวัน ถ้านายรู้ความจริงเกี่ยวกับตัวของชั้นนายคงเศร้าแบบนี้แน่ๆเลย...." ลุดวิกพูด เขายิ้มให้กับเฟลี่
"ก็มัน....ฮือๆๆ" เฟลี่ยังคงร้องไห้ต่อไป ลุดวิกก็อดยิ้มไม่ได้เมื่อเขาเห็นเฟลี่ร้องไห้ออกมาแบบนี้ เขาตัดสินใจบรรจงประทับริมฝีปากบนเปลือกตาเบาๆ
"อา...."
"ไม่ต้องร้องไห้แล้วนะ... เอาล่ะ ตอนนี้เดี๋ยวชั้นขอติดต่อทางคุณอามุโร่และชาร์เพื่อมารับพวกเราก่อนนะ..."
"จ้ะ...."

แต่ทว่า....ในที่สุด.... ชายคนที่พวกเขากำลังหลบหนีอยู่ ณ ตอนนี้ เขาได้มาที่โบส์ทแห่งนี้แล้ว....

"เวสท์... ชั้นรู้ว่าแกน่ะอยู่ที่นี่... ออกมาซะดีๆ" เสียงของกิลเบิร์ตพูด เขาเริ่มเดินตามทางเดินหน้าโบสถ์ นัยตาของเขาเริ่มเปล่งแสงสีทองออกมา แสดงถึงพลังของอินโนเวนเตอร์ร้อยเปอร์เซ็นต์แน่นอน
"หึหึหึ.... อย่าลืมสิว่าชั้นน่ะเป็นอินโนเวนเตอร์นะจะบอกให้! ถึงแกจะซ่อนตัวยังไงก็ไม่มีประโยชน์หรอกน่า!" กิลเบิร์ตหัวเราะสะใจ เขาเริ่มยิงใส่ม้านั่งของโบสถ์เพื่อขู่ขวัญ
"ละ...ลุด....!!" เสียงของเฟลี่ตกใจ แต่โชคดีที่ลุดวิกใช้มือปิดปากเพื่อไม่ให้เฟลี่ร้องเสียงดังออกมา
"เงียบๆสิ.... ใจเย็นๆ ซักพักเดี๋ยวพวกคุณอามุโร่ก็จะมาแล้ว...."

ปัง!!

ในที่สุด กิลเบิร์ตนั้นก็ได้พบตัวพวกเขาทั้งคู่เข้าจนได้ เขาเล็งปืนไปที่ลุดวิก
"ฮะๆๆ! เวสท์.... นายเองก็น่าจะรู้มิใช่เหรอว่าชั้นน่ะเป็นอินโนเวนเตอร์ ชั้นรู้สึกเสียดายพลังนิวไทป์ของแกว่ะ... แกน่าจะใช้ให้มันเต็มที่หน่อย จะได้ไม่ต้องมารนหาที่ตายแบบนี้..."
"ว่าไงนะ...!!" ลุดวิกเริ่มโมโห
"หึหึหึ.... แต่ว่าตอนนี้ชั้นคิดได้อย่างนึง เอาเป็นว่าเพื่อเห็นแก่เจ้าหนูที่อยู่ข้างๆแกก็แล้วกัน..." กิลเบิร์ตพูด เขาพาดพิงถึงเฟลี่เซียโน่ด้วย

"ชั้นมีข้อเสนอหนึ่งอย่าง ถ้าพวกแกยังไม่อยากโดนชั้นฆ่า พวกแกจงตามมากับชั้น ไปช่วยกำจัดเจ้ามนุษย์หน้าโง่ด้วยกัน ชั้นรู้ว่าพวกแกทั้งสองมีพลังบางอย่างแอบแฝงอยู่ ชั้นจะพาพวกแกให้เป็นซูเปอร์ไพล็อตเลย.... เอามั้ยล่ะ....?"

ข้อเสนอที่กิลเบิร์ตชักชวนเช่นนี้ มันกลับทำให้ทั้งคู่เริ่มรู้สึกหวั่นไหว อนึ่งถ้าหากทั้งคู่ตอบตกลง พวกเขาก็จะไม่โดนกิลเบิร์ตสังหาร แต่กลับกลายเป็นว่าพวกเขาทั้งสองจะกลายเป็น"ผู้กระหายเลือด"ไป

แต่ถ้าพวกเขาตอบปฏิเสธ กิลเบิร์ตก็คงจะสังหารพวกเขาเป็นแน่แท้....

"ชั้น....ตัดสินใจแล้ว...." ลุดวิกพูด
"ลุดวิก...." เฟลี่พูด

"ชั้นขอ.....เป็นศัตรูกับนาย....ชั้นไม่อาจทำตามที่นายขอเอาไว้ได้...." ลุดวิกพูด
"ลุดวิก!!" เฟลีเซียโน่เริ่มรู้ถึงชะตากรรมบทต่อไปแล้วว่า...ลุดวิกนั้นจะเป็นแบบใด
"หึหึหึ....ฮ่าๆๆ!! นายนี่มันสุดยอดจริงๆเลยว่ะ!! สุดยอดแห่งความโง่!! มาให้ชั้นตามฆ่าง่ายๆเลย เอาล่ะ เตรียมตัวเตรียมใจให้ดีเถอะ!!" กิลเบิร์ตหัวเราะอย่างสะใจ จากนั้นเขาก็เริ่มเล็งปืนไปที่ลุดวิกทันที...

เฟลีเซียโน่... ชั้นขอโทษนะ... ชั้นเคยสัญญาว่า...ชั้นจะอยู่กับนายตลอดไป....แต่ว่า...ชั้นเองก็จะไม่ยอมทำเรื่องแบบนั้นเป็นอันขาด...

ลุดวิกหลับตาลงพร้อมทั้งน้ำตาที่หลั่งรินออกมา

"ตายซะ!!!"

 ลุดวิก!!!!

ปัง!!!!

...................................
...................................
..................................

"ฮึ้ยยยยยยย!!! อะไรกัน!!"

เสียงอุทานของกิลเบิร์ตร้องออกมา ปืนของเขาที่ถืออยู่นั้นหลุดมือออกไป

"ใครกัน?!" ลุดวิกตกตะลึง เขาหันไปทางที่วีถีกระสุนปืนเมื่อครู่นี้ยิงไปที่ปืนของกิลเบิร์ต
"ลุดวิก! นั่นเขาไง!!" เฟลี่ร้องออกมาด้วยความดีใจ "คิดคุง!!"

เสียงปืนที่ยิงกระทบกับปืนของกิลเบิร์ตเป็นเสียงปืนสั้นของคิด นัวร์ซอร์ เขาถือปืนสั้นสองกระบอกพร้อมทั้งท่าถือปืนของเขาก็ไม่ธรรมดาเช่นกัน เขาใช้นิ้วก้อยทั้งสองข้างเนี่ยวไกปืนแทนนิ้วชี้
"คุณลุดวิก! เฟลี่คุง! รีบหนีก่อนเถอะครับ! ส่วนทางนี้ผมจัดการเอง!"
"โอเค!!"
เมื่อทั้งเฟลี่และลุดวิกต่างพากันวิ่งหลบหนีออกไป เมื่อกิลเบิร์ตเห็นดังนั้นเขาเริ่มโมโหอย่างถึงที่สุด
"จะหนีไปไหนน่ะ!!!" เขาเริ่มไล่ยิงทั้งคู่ แต่ปรากฎว่าเขาถูกคิดเตะอัดเข้ากับพื้นไปอย่างแรงพร้อมทั้งเตะปืนของกิลเบิร์ตออกไป
"นี่แน่ะ!!!"
"ฮึ้ยยยย!! แก!!!"
และแล้ว....นัยตาของคิดนั้นก็เริ่มเปล่งแสงออกเป็นสีทองแล้ว นั่นแสดงว่า....ผู้ที่อามุโร่และชาร์รับมาเป็นบหลานบุญธรรมนั้น....เป็นอินโนเวนเตอร์....ซึ่งเป็นเป้าหมายที่พวกเขากำลังตามหาอยู่ด้วย....
"กะ....แก...!! แกก็เป็นอินโนเวนเตอร์ด้วยรึ่เนี่ย...!!" กิลเบิร์ตพูด เขาถูกคิดกระชากคอเสื้อเอาไว้
"นายเป็นใครมิทราบ! ถึงมาออกอาละวาดชาวบ้านเค้าตามใจชอบแบบนี้!" คิดพูดด้วยน้ำเสียงตะคอก
"ชั้นเป็นญาติของเวสท์ ลุดวิกที่นายพูดถึงน่ะแหละ... ชั้นจะพาเจ้านั่นกลับไป..."
"แล้วไงล่ะ?! ชั้นพอจะเดาออกได้เลยว่านายน่ะคงไม่พอใจซักอย่างนึงเลยกะจะฆ่าคุณลุดวิกและเฟลี่คุงเค้าใช่มั้ยล่ะ?!" คิดตะคอก
"หึ...แกนี่มันสุดยอดเลย... แกก็เป็นอินโนเวนเตอร์เหมือนกับชั้นใช่มั้ยล่ะ... ฮะๆๆ!" กิลเบิร์ตเริ่มรู้แล้วว่าคิดนั้นก็เป็นอินโนเวนเตอร์เช่นเดียวกับตน เขาเริ่มชักชวนแบบเดียวกันกับลุดวิก แต่ว่านั้นคิดกลับปฏิเสธเช่นกัน เขาเลยต่อยหน้าของกิลเบิร์ตจนกิลเบิร์ตกระอักเลือด

"นายนี่มันบ้าที่สุด!!"

"โอ้ยยย!!"

จากนั้น คิดตัดสินใจควบคุมตัวกิลเบิร์ตออกไว้ แต่ดูเหมือนว่าเมื่อกิลเบิร์ตนั้นซึ่งโดนจับกุมไป เขาก็เริ่มยิ้มแสยะออกมา
"หึหึหึ....ถึงทางนี้แกชนะ...แต่ว่า มันไม่จบง่ายๆหรอกเฟ้ย...!"
"!!!!!"
 

เมื่อคิดเหลือบไปมองทางด้านหลัง ปรากฎว่าพบจิงซ์สองตัวกำลังจะยิงมาทางคิด แต่คิดก็ใช้ความเร็วออกวิ่งพร้อมทั้งขึ้นโมบิลสูทของเขาที่ชื่อว่าดับเบิ้ลโอกันดั้มเหมือนของเซ็ตสึนะ แต่แตกต่างตรงที่ของคิดนั้นจะเป็นโทนสีดำ
"แกก็ขับกันดั้มด้วยรึ....?" เสียงของกิลเบิร์ตพูด
"หุบปากซะ!! ชั้นจะพานายไปเค้นหาความจริง..." คิดพูด จากนั้นเขาก็ใช้ความเร็วหลบหนีการโจมตีของจิงซ์พร้อมทั้งบอกให้อามุโร่และชาร์นำโมบิลสูทออกมารับเฟลี่และลุดวิก
"คุณอาครับ คุณลุงครับ ได้โปรดช่วยพาเฟลี่คุงกับคุณลุดวิกมาด้วยนะฮะ!"
"รับทราบ!"

จากนั้น ไฮนิวกันดั้มและไนติงเกลของทั้งคู่ก็พร้อมออกปล่อยตัว

ส่วนทางด้านเฟลีเซียโน่และลุดวิกซึ่งกำลังออกวิ่งตามที่คิดได้แนะนำเอาไว้ ตอนนี้พวกเขาพบเจอไฮนิวกันดั้มและไนติงเกลที่อามุโร่และชาร์ขับแล้ว
"อา...นั่นไนติงเกลของคาสวาลนี่..."
"คุณอามุโร่คร้าบ! พวกผมอยู่นี่!" เฟลี่ส่งสัญญาณ

จากนั้น พวกเขาทั้งสองก็รีบขึ้นไปยังโมบิลสูท พร้อมอีกทั้ง เหล่าจิงซ์ที่เหลือกำลังจะตามมาหาพวกเขาแล้ว....

พวกเขาจะต่อกรกับเหล่าจิงซ์ซึ่งตอนนี้เดสคาเทสก็กำลังใช้พวกมันอยู่นั่นเอง

การต่อสู้นี้จะสร้างความสับสนมากน้อยเพียงใด....

จนกว่าจะถึงภารกิจหน้า....!

To be continue to next mission in September, 4, 2010...